Tytułem wstępu

Szach-mat. A więc Iran!


Wybieramy się tam, to jest Maria i Tomasz, w kolejnej podróży, bynajmniej nie jako wyrafinowani podróżnicy, ale jako zwykli turyści. I właśnie oczami i odczuciami zwykłych turystów chcielibyśmy w tej krótkiej, bo niespełna dwutygodniowej podróży przybliżyć ten niezwykły kraj. Większość z naszych znajomych po informacji o naszym pomyśle wybrania się tam, pukając się w czoło mówili: "toż to niebezpieczny kraj, i do tego u progu wojny". W istocie, w przekazach medialnych Iran jawi się w najczarniejszych kolorach. Do tego ostatnie doniesienia o rzekomym nalocie irańskich dronów na saudyjską rafinerię i planowane w związku z tym sankcje na Iran dopełniają grozy. Czy jest tak w istocie? Zgłębiając internet w poszukiwaniu informacji o Iranie, można odnieść zgoła inne wrażenie. Iran bowiem to niesamowity kraj, bardzo przyjaźnie nastawionych do przybyszów ludzi, i do tego... najbezpieczniejszy w tym regionie świata. Kraj bogaty w historię, tradycję i kulturę, z przebogatymi zabytkami - pałaców, meczetów, których próżno szukać w takiej skali w ościennych krajach. Kraj wielkich metropolii i biednych małych wiosek. Kraj wysokich ośnieżonych szczytów na północy, pustynnych wyżyn centralnych, po gorące wybrzeże Zatoki Perskiej. Kraj, w którym zgiełk licznych bazarów miesza się z rozbrzmiewającym śpiewem muezzinów. Kraj, w którym zapach przypraw miesza się z kolei ze smakiem nieznanych dla nas potraw. Kraj, nazywany krajem tysiąca i jednej szklanek herbaty. Popijając tę herbatę, siedząc na przepięknym perskim dywanie można przenieść do krainy fantastycznych doznań. Czy tak jest? Zobaczymy. Jedziemy zatem odkrywać te cuda. A zawarty w tytule baśniowy "perski dywan" niech zatem przeniesie nas do tej niezwykłej krainy. 
A więc w drogę!
Zaczynamy o świcie 25 września. O 7:15 wylatujemy z podkrakowskich Balic Bombardierem austriackich linii lotniczych"Austrian" do Wiednia, skąd po kilkugodzinnej przerwie odlecimy Airbusem tych samych linii do Teheranu. Tu powinniśmy zameldować się ok. 19:00 lokalnego czasu.
Różnica czasu między Polską (czas letni) a Iranem wynosi +1,5 h (tak, tak godzina i pół - tak mają). Tak więc już wieczorem pierwsze starcie z Iranem, a nazajutrz zaczniemy jego eksplorację, z której to (mamy nadzieję) będziemy mogli zdawać relację. Słowo nadzieja, choć postawione w nawiasie jest tu jak najbardziej na miejscu i bardzo ważne. Wiadomo, że Iran blokuje dostęp do światowych portali internetowych. Ale zobaczymy, może damy radę!
W głębokim skrócie:zmierzamy przebyć trasę (patrz mapka poniżej): Teheran - Kaszan - Jazd -Sziraz - Isfahan - Teheran.


Tak więc do zobaczenia na trasie.
PS. Nim jednak zameldujemy się w Iranie, w następnym poście garść informacji o tym kraju, czyli "Iran w pigułce".


Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Do starożytnych korzeni Iranu

Obraz
Skoro świt wyruszyliśmy do Sziraz. Przed nami ok. 440 km, a jeszcze atrakcje po drodze i do tego stare, bo sięgające czasów przed narodzeniem Chrystusa. Tuż po wyjeździe z Jazdu wjechaliśmy w Góry Szirkuh (Lwie). Minęliśmy miejscowość Taft słynną z upraw granatów.  Podziwialiśmy szczyty górskie, które niejednokrotnie przybierały fantastyczne formy.  Skała w kształcie orła informowała niegdyś karawany, że jeszcze dzień drogi do Jazdu.  Później wjechaliśmy w tereny bardziej płaskie, ale za to pustynne.  Dotarliśmy w końcu do dzisiejszej pierwszej atrakcji w miejscowości Abarkuh, oazy wśród pustyni. Tu znajduje się najstarszy w Iranie, bo liczący sobie 2500 lat cyprys wysoki na 22 m.  W pobliskiej kafejce, racząc się kawą, wśród książek na półce, znaleźliśmy takie oto polonicum.  W Abarkuh zobaczyliśmy jeszcze zbiornik na wodę z czasów kadżarskich (XIX w.).  Ruszyliśmy w dalszą drogę. ...
Czytaj więcej

Perły Isfahanu

Obraz
Wydawało się, że przez kilka dni pobytu w Iranie zobaczyliśmy dużo. To prawda. Ale to co mieliśmy zobaczyć dziś, przeszło nasze najśmielsze oczekiwania. Krótko mówiąc magia kształtu, koloru, wykorzystania światła zawarta w kunszcie architektonicznym XVII w. Czyli perły Isfahanu. Ale po kolei. Zwiedzanie zaczęliśmy od Pałacu Czehel Sotun (40 kolumn) wraz z przyległym ogrodem. Wprawdzie zadaszenie pałacu wspierane jest przez 20 kolumn, ale przez ich odbicie w lustrze wodnym basenu wychodzi, że jest ich 40. Wielka sala wewnątrz pałacu ozdobiona jest malowidłami przedstawiającymi życie dworskie i sceny batalistyczne z okresu XVI - XVIII w. oraz miniaturowymi freskami ukazującymi scenki z czasów dawniejszych Imperium Irańskiego. Także na zewnątrz pałacu umieszczone są malowidła wskazujące na wpływy francuskie epoki Safawidów. Otaczający Pałac ogród jest przykładem klasycznego perskiego ogrodu. Następnie udaliśmy się do nieodległego placu Naqsz-e Dzahan (Obraz Ś...
Czytaj więcej

Teheran - muzea i Golestan

Obraz
Niestety to już ostatni dzień w Iranie. Piszę "niestety", bo to wielki i przepiękny kraj i pomimo już występującego zmęczenia (przede wszystkim związanego z długimi przejazdami autobusem oraz nocnym pisaniem bloga) jest tu jeszcze wiele do zobaczenia . Dziś niejako na podsumowanie zdobytej już wiedzy o Iranie i jego historii odwiedziliśmy  Muzeum Narodowe Iranu, w którym na podstawie wystawionych tam eksponatów z prac wykopaliskowych mogliśmy prześledzić tę historię od starożytności po czasy bardziej nowożytne.  Wejście do Muzeum  Rzeźby z Persepolis  Pismo klinowe   "Człowiek z soli" "sprzed 1700 lat, znaleziony w kopalni soli, zakonserwowany przez sól  Następnie nadrobiliśmy zaległość z pierwszego dnia pobytu w Iranie, kiedy to zamknięto nam przed nosem Pałac Golestan. Tym razem nam się udało. Pałac Golestan, w tłumaczeniu: Ogród Różany mieści się w centrum miasta. Był wybudowany za czasów dynastii Kadżarów ...
Czytaj więcej