Persepolis - duchowa stolica Imperium Perskiego
Persepolis oddalony jest od Sziraz o ok. 50 km. Wyjechaliśmy wcześnie, by zwiedzać w jak najmniejszym upale, ale i tak było ok. 40C. Ruiny Persepolis są wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Miasto Persepolis zostało wybudowane w VI w. przez Dariusza I i jego następców z dynastii Achemenidow. Była jedną z 5 stolic Imperium Perskiego (obok Pasargadów, Suzy, Ekbatany, Babilonu) i miała charakter bardziej reprezentacyjny. Tu odbywały się obchody najważniejszych świąt państwowych i religijnych, głównie Nouruzu - nowego roku, przypadającego w pierwszy dzień wiosny. Zresztą obchodzony w 1971 roku na zarządzenie ostatniego szacha Iranu Mohamed Rezy Pahlaviego jubileusz 2500-lecia Imperium Perskiego organizowano właśnie tu i w Pasargdach. Świetność Persepolis trwała do 330 roku pne., kiedy to Aleksander Macedoński ograbił pałac i niemal doszczętnie zniszczył.
Do kompleksu prowadzi szeroka
aleja utworzona na okoliczność wspomnianego jubileuszu.
Wchodzi się następnie po 111 schodach o niskich stopniach.
W głównej bramie, tzw. Bramie Wszystkich Narodów widnieją dwa mityczne, uskrzydlone byki, jako symbol mocy oraz inskrypcja w trzech językach: staroperskim, elemickim i babilońskim o tym, że to Kserkses I, następca Dariusza I jest twórcą Bramy.
Dzisiejsi mieszkańcy Persepolis
Następnym obiektem jest Apadana, czyli sala audiencyjna, której strop był podtrzymywany przez 77 kolumn (obecnie zostało 13).
Na bocznych ścianach można obserwować reliefy skalne przedstawiające m. in. symbol nowego roku: byka pożeranego przez lwa (ma to odniesienie do odpowiednich gwiazdozbiorów), symbol obfitości (cyprys) oraz liczne sceny obrazujące składanie darów przez narody wchodzące w skład Imperium.
Przedstawieni zostali główni członkowie Imperium: Persowie i Medowie.
Potem przechodziliśmy obok ruin pałaców Dariusza i Kserksesa, skarbca i tzw. Pałacu 100 kolumn.
W muzeum umiejscowionym na terenie dawnego haremu można było podziwiać drobne elementy i przedmioty użytkowe odnalezione w Persepolis.
Powyżej pałacu znajdują się grobowce Artakserksesa II i III. Wspięliśmy się do tego pierwszego, by przede wszystkim podziwiać widok Persepolis.
Po opuszczeniu Persepolis odwiedziliśmy Naqsz-e Rajab, by podziwiać reliefy skalne z epoki sasanidzkiej (III - VII w. ) pokazujące przekazanie władzy z rąk Boga Ahuramazdy kolejnym przywódcom perskim.
Wreszcie dotarliśmy do Naqsz-e Rostam, gdzie znajdują się grobowce skalne przywódców dynastii Achemenidów: Kserksesa I, Dariusza I Wielkiego, Artakserksesa I i Dariusza II.
Grobowiec Dariusza I Wielkiego
Skały poniżej grobowców ozdobione są reliefami Sasanidów przedstawiających przekazanie władzy z rąk Ahuramazdy, sceny bitewne, zwycięstwo Szapura nad Rzymianami.
Jeden z reliefów pochodzi z czasów elamickich (1000 lat pne. )
I tak na dziś skończyła się nasza przygoda ze srarożytnością. Po południu udaliśmy się do Sziraz, by odwiedzić cytadelę Karim Chana, która powstała w XVIII w. Budynek służył jako mieszkanie królów w okresie kadżarskim, potem jako siedziba gubernatora, czy wreszcie jako więzienie. W tym czasie podupadł, ale obecnie stałe jest odnawiany. Zbudowany jest na planie prostokąta z 4 wieżami po rogach. Nad wejściem widnieje wizerunek wykonany z kafli, a przedstawiający walkę mistycznego Rostama z Białym Dewem.
Dziedziniec wewnętrzny posiada posadowiony pośrodku basen i drzewka pomarańczowe.
W jednym z budynków, w galerii figur wojskowych pokazany jest m. in. Karim Chan przyjmujący audiencje.
Obok znajduje się pracownia wyrobów artystycznych.
W przeciwległym skrzydle cytadeli znajduje się łaźnia.
Uznaliśmy, że Sziraz da się lubić i pomimo zmęczenia i wieczornej pory kontynuowaliśmy spacer po mieście.
Ogród Jahan Nama (Obraz świata)
Wyschnięta rzeka
Ulica wieczorem
Pokonywanie ulic (przejście na drugą stronę) stanowiło nie lada wyzwanie przebiegając pomiędzy sznurami samochodów.
Dzień zakończyliśmy przy pięknie podświetlanej Bramie Koranu.
Komentarze
Prześlij komentarz